Gebiedende wijsjes

2012-01-10T21:20:00.000+01:00

uw pas hier

We vragen het beleefd, want we zijn hier graag en komen hier graag terug. Niet voor niets noemen we elke boekhandel van enige omvang in dit land zoals deze. Elke stad heeft recht op z'n eigen Broese. Maar bijna nergens vinden we zulke aardige praatjesmakers bij de inpakkers. Wij stralen zelf ook, denken we, terug in ons oude staatsie.

We zijn denkelijk toch een beetje nerveus bij het fotograferen. Want misschien mag het niet, omdat er beeldrecht op zit. Of zo. Dan halen we het er weer af, beloven we. Maar de flitser werkt niet lekker, en na drie pogingen laten we het maar. Skimmers zijn we niet, zoveel mag inmiddels ook al weer duidelijk zijn.

De pas moet niet meer door het gleufje, maar moet bovenin gestoken worden. Blij zijn we, zeker, want hoevaak weigerde het systeem niet bij onze plastiekjes. De consument moet toch nog gewezen worden op de noviteit: pas hier, mensen!

Drie woordjes in kleine letters. Netjes geschreven, en voor alle duidelijkheid nog een keer overgetrokken, als was het een schrijfwerkje voor een groeper 3.

***

2011-11-11T14:31:00.029+01:00

postbode,

Wil je de post bij nr 61

naar binnen gooien?

Bvd.

oud bewoners

Stel, wij waren postbode. Dan vinden we het best handig, een gebiedend wijsje. Niks zo vervelend als post bezorgen die niet aan zal komen, of ongewenst is. Zouden wij zo'n wijsje dan op ooghoogte willen of op de brievenbus? Wij gaan toch liever voor het laatste, want onze ogen zitten de hele dag op brievenbushoogte. 't Is maar een tip, maar doe er je voordeel mee, wijsjesschrijvers.

Volgende punt. Zouden wij met u willen worden aangesproken, of mag het ook jij zijn? U zijn we wel heel erg gewend. Jij staat ons toch te directief. Commandeer je hondje, en blaf zelf zouden we dan geneigd zijn te denken. Je lijkt een compromis. Dit wijsje is goed leesbaar en to the point. We denken dat we wel over het je heen kunnen stappen.

Wat vinden we van gooien? Is dat hoe onze klanten het werk zien? Een beetje met wat papierwerk smijten, zoals we in Amerikaanse films zien? Van die krantenbezorgertjes die het ochtendblad op de pation mikken? Naar binnen gooien ... we zien toch Zwarte Piet niet! Of is nr. 61 een sjoelbak, ligt het aan de overkant van een ravijn, staat er een brievenbus in de vorm van een blikvanger? Niet te snel oordelen, misschien is gooien hier precies wat we moeten doen.

We worden bedankt, bij voorbaat zelfs, altijd fijn. Bedankt.

Rest de ondertekening. Die roept toch weer vragen op. oud bewoners. Niet DE oud bewoners, maar oud bewoners. Alsof het een heel cohort is aan lui, die er de afgelopen jaren hebben gewoond en nog steeds post blijven ontvangen. Onlangs was er een reünie en nu hebben ze besloten: toch maar een keer een verzoekje aan de postbode doen om de post bij die engerd op de hoek naar binnen te smijten.

Helemaal tot slot een verwondering van onze kant: Als wij een huis zouden bewonen met zo'n deur? Wij gingen nooit verhuizen!

2011-11-09T14:04:00.019+01:00

DEUR

klemt!

optillen

s.v.p.

Een blaadje uit een kalender. Zo'n kloeke agenda, waar elke dag een hele bladzijde is. Op deze vierde van de maand stonden geen afspraken. We gaan er maar vanuit dat er een dag uit het verleden is opgeofferd aan het wijsje, en dat niet ergens in het jaar iemand opeens van de tweede naar de vijfde van de maand schiet. Waarom de tijd sneller gaat als je ouder wordt ... dat krijgt op deze manier wel een heel bijzondere lading.

Terug naar de mededeling. Een stevige, niet te missen toon. Hoofdletters, uitroepteken, onderstrepingen: je zou bijna zeggen dat het ergerlijk is voor de opsteller van het wijsje, dat de deur klemt. Even hoopten we op een voorstelbare spelfout. Het iets langere derde pootje van de letter m, daardoor lazen we even klempt. De deur klemt: we schijnen het niet zonder p uit te kunnen spreken, maar schrijven doen we het niet, ook hier niet. De eerste p is ook bijzonder. Een symbiose tussen een b en een d is het geworden. Wilde iemand eerst opbeuren schrijven of was de steel gewoon te lang geworden? Wie het weet mag het zeggen.

Het bordje met de hond, die ons dus aan kan vallen als we dit pand betreden, hing er eerder dan het geschreven wijsje. Het plakband zit achterop het hondenangstinboezemschildje. Zo moet het gegaan zijn:

De hond, een lekkere lobbes, die nooit een vlieg kwaad doet, werd telkenmale gek als de deur niet opgetild werd. Een snerpend gepiep over de drempel deed hem naar de deur snellen, de tanden ontbloot, grommend. De post werd niet meer in de communale vakjes achter de deur bezorgd. Dat werd te gek. Optillen!

2011-11-08T13:53:00.017+01:00

Hard drukken!

Toe maar, hoofdletters, onderstreping, zowel als een uitroepteken. Denk niet dat het dicht zit, dit café. Het is slechts de deur die klemt, flink klemt. Dit wijsje verraadt dat het niet altijd even druk is in dit etablissement. Want als we binnen groepjes mensen aan de dis zien, of staand aan de bar, die spijs en drank naar de mond brengen, dan zouden we wel even doorduwen, als de glazen deur niet gelijk mee zou geven. Als wij er zijn, op een vroege dinsdagmorgen staat de deur trouwens gewoon open. We trekken 'm voorzichtjes dicht om een goede foto te kunnen nemen. Wat niet geheel lukt, want we hadden graag de vingers ook in beeld gehad. Een deur zonder grote knop of handvat - en vast ook met grote knop of handvat - wordt ook naast knop of handvat beroerd. Bij glas wil dat snel in de gaten lopen. Een inbreker kan hier rustig een slag slaan. Tussen zoveel afdrukken zal de zijne (m/v) niet makkelijke te traceren zijn. We vinden het niet heel fris. Er kan ook niet goed geboend worden, want dan zou het wijsje nat worden en verwelken. Het plakband - dat ondoorzichtige soort - is veel te lang afgescheurd, maar bedekt het ook afgescheurde papier niet waterdicht.

Wij maken aantekeningen en ons steeds bozer.

Waar is onze vergadering? Wie zijn die Vier Engelen dan?

2011-11-07T13:41:00.010+01:00

Graag iets meer in de berm

Parkeren, B.V.D.

Een in de lengte dubbelgevouwen A4, beschreven met zwarte stift en bevestigd onder een ruitenwisser. De woorden graag en B.V.D. maken het een wijsje. Hoewel deze staatsbosbeheercamping geheel tot openbare ruimte gerekend mag worden, snappen wij wie BK is. Wij zijn in Elp, te gast bij Buitenkunst. De paden op, de lanen in. Maar niet overal. Tenten zonder auto's, en zandpaden met genoeg ruimte om schadevrij doorheen te rijden. Dus wel een beetje aan de kant, soms.

De hoofdletter P van Parkeren is raar. De rest van het wijsje is niet geschreven door iemand voor wie het onbekend is, schrijven. Een nieuwe regel met een kapitaal beginnen, ook al loopt de zin nog door, dat is kindertaal. We kunnen niet streng genoeg zijn.

2011-11-06T13:31:00.018+01:00

SPRING BULBS

PLEASE

KEEP OFF

We vinden het Engels altijd mooi. Die dubbele f, grammaticaal gewoon juist, heeft net dat beetje extra: scheer je weg, mensen, de bollen moet uit kunnen komen. De platgewaaide crocussen hadden net zo goed een ander wreed lot kunnen treffen, mompelen wij Nederlanders cynisch. Om gelijk daarachteraan dan maar door te associeren en ons af te vragen of een dergelijk bordje in de oorlog zou hebben geleid tot gravende hongerlijders?

Terug naar het wijsje. Please werkt altijd. Hadden wij maar zo'n woord.

Het bordje is een oud stukje hout, aan een oud paaltje genageld en met zoveel ferme klappen de grond in gedreven dat het de winter doorstaan heeft. Hulde.

Toen de foto werd genomen was het nog anderhalf 500 dagen voor de opening van de Olympische Spelen. Er moest nog heel wat gebouwd worden, zo namen wij hier waar. Maar de bloemen staan al boven de grond. Als wij er tenminste afblijven. Please.

2011-11-05T13:24:00.002+01:00

s v p

niet storen.

Zelfde plek, een paar dagen later. Gezien een van de vorige gebiedende wijsjes moet het op de dag van de foto donderdag 2 december zijn. We nemen aan dat het gelukt is, en dat we hier het kernteam WWA aan het werk zien. Zittend kunnen kantoorlui best werken, maar als ze staan, dan weten we het zeker.

Het briefje is een dubbelgevouwen A4, met twee plakbandjes aan de binnenkant van de glazen deur opgehangen. De mededeling is effeciënt. En als we de fotograaf niet meetellen ook effectief.
De schrijver is niet dezelfde als degene die om reservering verzocht, zo zien we aan het handschrift. Jammer dat we niet even naar binnen konden om te vragen of de schrijver van dit wijsje, het liedje van een paar dagen geleden gezien had. Past het goed in deze cultuur, gebiedende wijsjes? Of heeft het nu precies één keertje gewerkt, en denkt men hé dit mag een trend worden?
Eén vraag per keer, wordt ons wel eens geboden Antwoord krijgen we ook dan niet altijd, en hier al helemaal niet.

2011-03-26T07:38:00.001+01:00

Geen reclame folder's a.u.b.

Een met stift geschreven wijsjes trekt onze aandacht. Het pand waarop de brievenbus is geschroefd, staat leeg. Ons inziens is geen enkele post langer welkom, maar wie zijn wij. De letters zijn goed verdeeld over het richeltje. Knap gedaan. Permanente inkt, ook, nemen wij aan. Er is aandacht aan besteed. Het apostrofje tussen de r en de s is charmant, en doet een Nederlander met Nederlands als tweede taal vermoeden.

Het bedrijf doet blijkbaar iets met geld, gezien het euro-teken dat de E van Europa vervangt. Dan is het streepje op het raam (de bovenste foto) bepaald raar. Als je niet van je vader kunt lenen, dan moet je hier in komen?

Het feit dat wij in 's-Hertogenbosch zitten, brengt ons op het idee dat de schrijver meer dan gemiddeld bekend is met het apostrof en het streepje.

2011-03-25T07:37:00.001+01:00

Lieve collega's,

Op donderdag 2 december

willen wij graag deze kamer

reserveren.

Mvg kernteam WWA

Een blaadje uit een notitieblok. Hoe noemden we in de jaren zeventig dit type papier ook alweer? Kringloop? Nee. Nou, van dat grijze dus. Hoogst verantwoord, want al eerder gebruikt en niet weggegooid. Vijfmillimeter ruitjes. Wij ontberen de fantasie om te achterhalen waarom dit in het gemiddelde kantoor zo populair is.

In een gebouw met louter flexibele werkplekken - kortweg flexplekken genoemd - is het zaak subtiel een eigen plek te verwerven, mocht men dit al willen. Vroeg komen geeft een hoop garantie. Personen met macht of gezag kunnen overnachts spullen laten liggen. Dan zijn er nog de aangepaste beeldschermen, stoelen en toetsenborden, die passerende flexwerkers af plegen te schrikken. Maar zo'n lieflijke ruimte, met uitzicht op het kanaal, die wil iedereen wel. In ieder geval het kernteam, dat blijkbaar maar uit twee mensen bestaat?

Wij zijn niet vriendelijk, zoveel mag inmiddels wel duidelijk zijn. Het is ook te heerlijk om hier eens neer te kunnen typen wat inwendig gedacht werd toen wij - en vast ook anderen - dit wijsje lazen.

Wil je het reserveren? Nou, doe het dan!

En daar zit vast de crux, want dat kan niet, hè, flexplekken reserveren.

2011-03-24T07:35:00.004+01:00

laten

liggen

s.v.p.!

Wij hebben over dit wijsje maar één vraag: Stond de tekst op het grote kartonnen vel en lag het vel los, en werd het toen meegenomen, en moest dat niet, en is het daarom vastgeplakt?

De neuzen van de schoenen, links op de foto, maken duidelijk dat het hier om een groot formaat wijsje gaat. Bijna A0 formaat, gokken wij. De dwarslatjes vormen een rooster, op de grond. Eronder vast iets dat met verwarming of ventilatie te maken heeft. Misschien ontbreken er latjes, of staan ze op breken? We zijn er zelfs wel eens met hoge hakken aan letsel ontsnapt.

Wij vermoeden dat het wijsje niet bedoeld is voor de gemiddelde passant, die hier in deze bedrijfskantine bij bosjes langslopen. Nee, dit moet bedoeld zijn voor mensen die zich in functie wanen en vinden dat dit niet zomaar kan, een vel over het rooster. De chefkok, de toezichter begane grond, het facilitaire steunpunt, de opruimer eerste klas. Juist die moeten duidelijk krijgen dat het een plan heeft, en dat ze er niet aan moeten komen.

Het roodwitte stickerlint straalt de nodige autoriteit uit. Dat het niet geheel rondom beplakt is dat daar maar een beetje aan af.

2011-03-23T07:34:00.001+01:00

Rookruimte

deur dicht houden s.v.p.

geen bediening

In de horeca mag niet meer gerookt worden; wij zijn er blij mee. Als roker zouden wij er ook blij mee zijn, in dit krappe bruine etablissement. Een heuse aanbouw is geheel gereserveerd voor de inhalerende medemens. Geen luie stoelen, maar plenty mogelijkheid om te zitten om echte barkrukken of klopexemplaren. Een asbak - natuurlijk - op elke tafel. Dit alles te zien om het wijsje heen.

Het wijsje is voor de roker, vermoeden wij. De schrijver is een gelegenheidsschrijver. De hoofdletter T bleek een te grote uitdaging. Dichthouden? Dicht houden? Dus het s.v.p., want dat dat hoort, op een wijsje, dat weet de lezer van deze rubriek inmiddels wel.

Hoe je er binnen moet geraken terwijl de deur dicht wordt gehouden is nog een puzzel op zich. Dat je niet denkt dat je binnen aan tafel bediend wordt. Buiten deze ruimte overigens ook niet. Het is stampdruk en de mensheid kleiner dan 1 meter 85 wordt aan de bar over het hoofd gezien. Als we met ons frisje aan tafel terugkomen is deze alweer bezet. De leegte van de rookruimte lonkt.

2011-03-22T07:31:00.003+01:00

Terre des Hommes-winkel:

Zwolseweg 45. Open di t/m za. 10-17 uur

Hier geen fietsen. s.v.p.

ook nu niet!

ook u niet!

We nemen aan dat hier een vrouw aan het werk is geweest. Kattig. Sorry, we kunnen niet anders samenvatten. Die onderstrepingen van geen, en van nu, en van u. Die kittige uitroeptekens. Dat ouderwetse s.v.p. Echt braaf zijn we niet, maar hier willen we bijna even de fiets neerzetten.

Het blaadje bleek, toen alles gezegd was, niet helemaal vol. Daarom nog een alles afsluitende krul toegevoegd. Wij hadden liever wat humor gezien. Ook plu niet, hadden wij wel een leuke twist gevonden.

Toen het bordje in de etalage moest worden neergezet, kwam er een creatieve geest naar boven. Wij kunnen ons niet voorstellen dat dit de schrijfster was. Twee appeltjes ervoor. Ze zijn vers, dat intrigeert. We moeten binnenkort nog eens gaan kijken. Het takje plastic koriander ontroert ons.

Ze hebben gelijk. Dit bordje moet bekeken worden. Weg met die fietsen. Ook nu. Ook die van u.

2011-03-21T07:29:00.004+01:00

Vorsicht

Stufe

Nog voor de foto werd genomen, wisten we al: dit wordt een toppertje. Natuurlijk zijn wij als mens geprogrammeerd om gecharmeerd te zijn van een glimlachend babyhoofd. Dat helpt al. Zeker als het zo'n frisgewassen pretkop, met strikje!, is, dat ons toegrijnst.

We vragen of we een foto mogen maken. Vorige week nog werden we als een gevaarlijke hond van het erf gejaagd toen we onze camera tevoorschijn haalden. Bovendien zingt het wijsje aan de binnenkant van de deur, in de winkel met toeristische snuisterijen.

Och, reageert de mevrouw, die zit daar al zo lang. Op een toon van 'wat kan daar nou aan zijn.' Wij leggen uit dat het zo charmant is, in de huidige tijd van computers, om nog iets handgeschrevens aan te treffen. Ze is doof, of ons Duits is niet zo fliessend als wij hoopten.

De boodschap is puur. Pas op. Drempel. Opgeplakt toen de deur open was, en als de deur dicht zit niet geheel te lezen. Het heeft de plakker (grondig, maar hoe lang al, en wanneer word de deur schoongemaakt?) niet gestoord.

2011-03-20T07:28:00.001+01:00

Tür bitte

fest

ranziehen.

Danke

Hier wreekt zich ons gebrek aan kennis van de Duitse taal. Ranziehen klinkt als 'flink stevig achter je dicht trekken'. Daar houden we het maar op.

Het briefje is spannen gesneden. Een breedte-lengte verhouding die we maar zelden tegenkomen. De tekst is goed over het papier verdeeld. Na het schrijven heeft de schrijver alle letters nog eens dunnetjes over gedaan. Wij prijzen van hieruit het effect. Vooral de puntjes op de u bevallen ons. Deze persoon schrijft vast ook leuke smileys in andere brieven. Hoewel wij denken dat het een ouder iemand is, die dit heeft geschreven, zeker ook door de zwierige krul met zo!klaar! streepjes erdoorheen, onderaan.

2011-03-19T07:27:00.001+01:00

Handtücher -

Hand einfach vor

den Sensor halten

Boven het fonteinje is met grote repen plakband een fllink stuk papier geplakt. Het briefje is geschreven vóórdat het geplakt is, dat zien we aan de plakband over de tekst en de rode pijl heen. De tekst is redelijk over het papier verdeeld. De pijl kwam niet zo goed uit, of het is het onderste stukje er afgeknipt? De stift waarmee de pijl getekend, en daarna ingekleurd is, had ook z'n langste tijd gehad.

We kunnen ons de situatie voorstellen voordat de mededeling in het toilet van het restaurant hing. 'De kraan werkt niet.' Dat zal vaak geklonken hebben. Op een vast chagrijnige toon, want daar sta je dan, met handen die een wasbeurtje nodig hebben, en misschien had je al zeep uit het bakje gespoten.

Het woordje einfach intrigeert ons. Duits spreken wij slechts langzaam en zeker niet foutloos, maar klinkt hier niet enige irritatie in door?

2011-03-18T07:25:00.001+01:00

2011-03-17T07:24:00.002+01:00

Hallo,

Suche als jetzt Wohnraum in Wiemar.

Am besten in einer VG mit grosser

Küche oder Fabrikhalle.

Bin 31, Wanderarbeiter und ab

Oktober Student der freien Kunst.

Mein telephon ist ****

besser kasparelias@gmx.de

Würd mich echt freuen. Bis dann. Kaspar.

VG lijkt Verwaltungsgericht te zijn.We zijn niet nieuwsgierig genoeg om het helemaal uit te zoeken, maar het zal wel met de prijs te maken hebben. Een campuswoning met gemeenschappelijke voorzieningen, die lijkt Kaspar wel uit te komen. Het is misschien wel een flinke stap, om op je 31ste nog of nog een keer voltijds student te worden.

Ook bij de oosterburen kennen ze de telefoonnummerfranje. Drie zijn er afgescheurd. Als Kaspar langs loopt kan hij niet anders dan hoop krijgen.

Wij lezen dit wijsje in oktober. Als het niet gelukt is, slaapt hij met z'n vrije kunsten al ander de brug.

-0-0-0-0-0-0-

2011-03-16T07:19:00.003+01:00

Bitte NICHT Berürhen

Ware ist noch nicht gebrannt!

Danke :-)

Wreekt zich hier onze schamele kennis van de buurtaal, of is het inderdaad niet geheel correct Duits wat we hier lezen? Hoe dan ook, we moeten er afblijven. Nicht in vijf kapitalen, onderstreept, moet dat duidelijk maken. Het kleisel is misschien wel droog, maar nog niet gebakken, en het moet niet in stukken op de grond vallen hèhè.

Wat een lief zonnetje op het briefje erbij. 't Is natuurlijk best vrolijk, stukken huisraad op weg naar de oven. Want in dit restaurant eten we van zelfgebakken bordjes, strooien we zout en peper uit huisvlijt.

-0-0-0-0-0-0-

2011-03-08T08:56:00.000+01:00

De eerste avond van een paar dagen samen uit belanden we in een Koreaans restaurant. Een verrassing - voor ons tenminste - in voormalig oost-Duitsland. Het eten is simpel en smakelijk. De winkel kent een nevenverdienste. Iemand bakt potten. In alle stadia te zien rondom de tafeltjes. Of we de nog niet afgebakken klei niet willen beroeren. Ja, logisch.
Kennen we nu een Koreaans woord? Is San Bedankt??

0-0-0-0-0-0-0-0-0

2011-03-05T07:22:00.000+01:00

De winkelpromenade van Zermatt is ook in de zomer autovrij. Het grootste risico vormen de picolo's van de diverse hotels, die de koffers van het treinstation naar het gastenverblijf rollen, al dan niet opgestapeld in wankele karretjes. Kein hundendrol te zien. Wel veel honden. Sjiek op vakantie gaan - en dat doen velen in Zwitersland, sjiek op vakantie gaan - kan goed met hond.
Met grote repen lichtbruin verhuistape is de ludieke boodschap aan de prullenboek bevestigd. En nogmaals, en nog een keer, en een vierde maal. Toch zal de eerste regenbui het papier verpulpen.
De halsband doet vermoeden dat het inderdaad de hond is, die hier iets niet mag doen. Kralen laten stuiteren. Eekhoorn, papagaai en komodo varaan kunnen zich de boodschap ook aantrekken (staart, bek, poten).

0-0-0-0-0-0-0

2011-02-19T08:47:00.011+01:00

Het papier lijkt wel geschept, zo dik en fraai gescheurd als het is. De woorden zijn pijnlijk precies over het papier verdeeld. Rustige kapitalen. Iemand verraadt zich. Deze schrijver kan niet alleen een aardig mopje spelen, maar is ook thuis in de beeldende kunst.

De grijze paardendeken is niet voldoende. Het instrument staat in de opening van een werktent, midden in het buitenkunstbos. Daar kriebelen de artistieke vingers. Hier even niet, ajb. Straks vergeet je misschien de deken terug te leggen, of stort je je waterflesje over de toetsen.
Je mag een foto maken, maar anders gewoon voorbij lopen.

0-0-0-0-0-0-0-0

2011-02-18T08:29:00.000+01:00

wegens ziekte
hopen wij
6 aug
weer open
te zijn

Een tranentrekkertje. Hoogzomer, en dan de winkel moeten sluiten. Met de laatste krachten schreef ze een bibberende boodschap. We zijn niet terug geweest. We vrezen dat hier iets, of iemand, voor eeuwig gesloten is.

0-0-0-0-0-0-0-0-0-0

2011-02-17T08:21:00.000+01:00

In Zwitserland kun je van de straat eten, en je bord nog leeglikken ook, zonder ziek te worden. Dit wijsje troffen we aan in de kelderruimte van een voorzieningengebouw op een grote camping. Een mooie camping, maar wel veel regels. Onze jongens van 13 en 15 mogen slechts na enig aandringen zonder begeleiding zwemmen, en het water dat overal omhoog komt is alleen om te drinken.
Toch is het niet alles goud wat er blinkt.

Achtung
Lee-Jeans im Trockenraum
gestohlen worden. Oder nur
eine Verwechslung?
Dann bitte zurückhängen.
Danke.

Dit wijsje wordt voor twee groepen gezongen. Allereerst natuurlijk voor de dief. Er wordt nog gesuggereerd dat het ook een vergissing kan zijn, maar de toon is verder duidelijk: Pas op mensen, er wordt hier gestolen. Maar aardig genoeg wordt de dief in de gelegenheid gesteld zijn/haar fout goed te maken.

Het briefje is een geruit Aviertje, om een iets vooruitstekende dwarse plank gevouwen. Met twee kleuren en keurig geschreven. Aan een betere campingtafel, of in de stacaravan.
Aannemende dat er geen taalfouten in staan, dan hebben we nu geleerd dat zurückhängen één woord is.

0-0-0-0-0-0-0-0

2011-02-16T11:09:00.000+01:00

Wij spreken hier Japans. U kunt met pin betalen. Wij sturen de aankopen die u hier koopt, kostenloos naar uw huisadres. En dat pakken we dan heel netjes in. Met credit cards kunt u hier natuurlijk ook van uw geld afkomen.

Dat denken we. Dat dat er staat. Geen idee eigenlijk. Het wachten is op een blogpassant die het Japans beheerst.

Het rode rondje, het universele symbool, o ja dit gaat over japan, is aandoenlijk precies gekleurd. Een rode stift is met preciezie gehanteerd. Een patroon van continenten in een Zwitsers toeristenoord.

0-0-0-0-0-0-0-0

2011-02-14T10:39:00.001+01:00

Dus niet voor proza.

Niet voor over datum.

Reffrein achterwege laten.

Vandaag geplukt.

2011-02-13T07:23:00.000+01:00

Sorry, Julian, maar als je 500 mensen je nummer laat weten, dan kan dit zomaar gebeuren. Ik heb de afgelopen maanden vijf lezers per dag op deze blog, dus het kan erger. Zo niet: mail me, dan stuur ik je mijn nummer.

Achterkant van een stukje Avier is gebruikt. Groot lettertype op de achterkant. We herkennen het programma van het kunstweekend-cum-kamperen.
In de loop van de dag verschijnen de mededelingen aan de administratiekeet. Saskia moet bedankt worden. En dan begint de puzzel.
Dit is geen Julian handschrift. De moeder van Julian is zo blij met de slaapzak waar de zoon mee aankomt, zodat hij deze nacht niet onder zijn natgeplaste eigen hoeft te slapen, dat ze de gulle lener wil bedanken. Maar de zoon weet alleen dat ze Saskis heet.

0-0-0-0-0-0-0

2011-02-13T07:16:00.001+01:00

Pas op!
Lieve papa
aan boord.

Toen mijn schoonmoeder nog kleuterleidster was "mocht" ik 'ns helpen een kuntselles voor te bereiden. De hele avond knipte ik onderdelen van teckels. Niet zo netjes als deze driehoek, maar duidelijk niet door kinderhanden. Aan de kleuters om het lijfje te kleuren, of een enkel plakkertje te plakken, bij wijze van oog.
Deze gevarendriehoek is vast een vaderdagcadeautje. De inktlap werd asbak werd fotolijstje-voor-op-het-bureau werd autosticker. Inmiddels worden er misschien hulsjes voor blackberries gevaderdagt?

De vorm is uitgesneden, en de opdracht was helder. Maak een binnendriehoek op drie centimeter van de rand. Schrijf de tekst op het bord over. Papa met twee pees. Brr, met twee erren.

0-0-0-0-0-0-0-0

2011-02-12T07:11:00.001+01:00

Kraantje stopt
als u boven-
kant omhoog
trekt !

Een sympathieke tip. Het uitroepteken is bijna jammer. Daaruit mag toch het eigenbelang van de eigenaar van dit kraantje blijken. Uit de rest spreekt een respect voor de bezoeker van deze wc-keet. Hè gat, het kraantje blijft lopen, wat nu?
Briefje lezen!

Een biologische boerderij met alles erop en er aan. Zelf groente snijden, vegetarische koekjes, workshops. Wij zussen zitten in de serre, verdwaald tussen een buslading zestigplussers. Maar ook wij moeten plassen, wat daar maar node is toegestaan. Geen muizen (te koud), maar wel veel schimmel. Ook op dit briefje.

Het handschrift is van een vrouw, die de letter t net zo heeft leren schrijven als ik, dus ze is ouder dan 40. Mooie verdeling van de tekst over het briefje. Een afkortingsstreepje. Juist gebruikt en soepel op de pagina: hulde!
Wordt de spiegel wel goed schoongemaakt? De mededeling hangt er zo te zien al even.

0-0-0-0-0-0-0-0

2009-06-30T05:42:00.002+02:00

Heel veel ramsjboeken in een megasporthal mogen niet gefotografeerd worden. De lach die we krijgen wanneer we dit wijsje op de kiek zetten maakt onze dag.

-0-0-0-0-0-0-

2009-06-29T04:32:00.001+02:00

We kunnen de vergaderlokatie niet goed vinden. Dat we volautomatisch de omgeving screenen op gebiedende wijsjes helpt niet. We moeten ergens navraag doen. Hier mag het niet, want we zoeken een vormgever, niet de familie vers. Dan maar bij de tandarts naar binnen. Die wijst ons de weg, zonder enig gebod.

-0-0-0-0-0-0-0-

2009-06-28T05:22:00.002+02:00

Een indirect wijsje. Hoe moeten we reageren op deze uitroep?
'Nou en'?' klinkt onbeleefd, maar het kan zomaar, dat we het niet begrijpen.
Is het een vossenjacht, moeten we op zoek naar verborgen personen, en is dit een hint?
Of moeten we verbaasd zijn? Het is bijna niet te geloven, wie kiest zo'n container uit, moet je kijken het lekt aan alle kanten, maar hier staat het toch echt, hier slaapt iemand.
We moeten wel iets, dat zegt het uitroepteken.

We moeten stil zijn. Denken we zachtjes.

-0-0-0-0-0-0-

2009-06-27T05:22:00.003+02:00

Of we voor de injectie tegen baarmoederhalskanker komen? Drie vrouwen op weg naar een tentoonstelling over studio sport schudden van nee. We mogen toch parkeren, maar moeten dan wel zelf betalen.

In de auto naast ons hangt een vaderdagknutselarijtje. Wie schrijft papa met maar twee pees? Wij denken een juffie op een kinderdagverblijf. Overigens geen spoor van de lieve man.

-0-0-0-0-

2009-06-26T11:18:00.002+02:00

kraantje stopt

als u boven -

kant omhoog

trekt !

De wc's zijn schoon in een bouwvallige schuur. Buiten drupt een kraantje. Dat is niet nodig, zo lezen wij op dit beschimmelde papiertje.

(Michael Jackson is vandaag overleden. Zo, dat trekt hopelijk veel bezoekers.

Beste bezoekers: komt terug op dit leuke weblog. De komende dagen veel meer verse (over een paar dagen snapt u de woordspeling) gebiedende wijsjes.)

2009-05-29T10:32:00.001+02:00

We laten het ons zeggen.

2009-05-29T10:23:00.002+02:00

Het is 1 mei. Op de berg boven de stad is het kermis, zijn er grote lollies en een rommelmarkt voor de lokale bevolking. Wij bezoeken de oude stad, en komen (niet onmiddellijk) om te winkelen. Dat zal vandaag ook niet gaan. Want veel winkels zijn ne radimo. Niet geopend, denken we te begrijpen. Popodne is 's middags. Wat ervoor staat kunnen we niet vinden. Breed plakband weer!

2009-05-29T10:07:00.002+02:00

In Split spreken ze ook Engels.

Fuck you!!!

Go!!

Wij kunnen ons, lopend door de smalle oude straatjes, de sentimenten wel voorstellen. Het pijltje moet duidelijk maken dat niet iedereen op hoeft te rotten. Het gaat om de duivels op de motoren.

Was de pen nog niet leeg? Of moest die juist eerst uitgeprobeerd? Feit is dat het ingekleurde voorwiel ons toch nog doet glimlachen.

2009-05-29T09:51:00.003+02:00

U mag het zeggen. Pas op je hoofd? Gesloten vanwege een begrafenis? Verboden voor honden?

2009-05-29T09:39:00.002+02:00

We komen er niet uit, qua vertaling. 't Is Slowaaks, zo ver zijn we nog net gekomen. Iets mag natuurlijk niet, maar wat? Lovecké zou iets met sportmensen kunnen zijn, maar dat prikkelt onze fantasie eerder te veel dan te weinig.

Mooie letters, in twee kleuren. Aantrekkelijk, door het rood. Uitroepteken als uitgerekt hartje zagen we niet eerder. Ook in dit land het brede plakband.

We houden ons aanbevolen voor de langszappende ex-pat die weet wat hier geboden wordt.

2009-05-21T06:40:00.002+02:00

Ons Slowaaks is nooit wat geweest en zou in slechts één dag niet wat worden. Maar gebiedende wijsjes - door de wederhelft deze vakantie zo fraai dwingelandjes genoemd - blijven we verzamelen.

Al googlend durven we te stellen, hier staat kantooringang! 't Moet ook irritant zijn, al die mannen met de gulp al half open, aan je bureau.

Geen slowaaks svp of thanks. Wel overdreven breed plakband. Keurige letters, alle exact vier lijntjes hoog. Helemaal perfect zou het zijn geweest als het accent op de z net ónder het lijntje was geplaatst, zoals het accent op de y.

2009-05-21T06:36:00.002+02:00

Don't kill me

I'm in love

Pure poëzie. Ons brengt het een glimlach, en een hoop dat het heel goed mag gaan met de schrijver. Waarom denken we dat het een man is?

We blijven met meer vragen achter. Is eerst het Paket stickertje geprobeerd verwijderd te worden, en heeft de schrijver later op het mislukte exemplaar geschreven? Of ergerde iemand zich aan het schrijfsel en is men gaan peuteren?

2009-05-21T06:29:00.002+02:00

Na nummer 100 bleef het veuls te lang stil hier. Maar we hebben weer wat fraaie exemplaren verzameld! Zoals deze, op één van de mooiste plekjes in Deventer. Of we nu een rondbreinaald of een steenboortje nodig hebben, we komen nog al eens hier binnen. Niet-rokend natuurlijk. De stoep is rolstoelvriendelijk en van natuursteen. Wordt er gewacht tot de galerie aan de overkant overgaat? Zijn klussers rokers, en drukken die voor binnenkomst nog net hun saffie uit? Blijkbaar is er overlast dat tegengegaan kan worden. Met de bien vieux (good old) s.v.p.

Het hangt er al even. In een keurig waterdicht druk- en sluitzakje, solide bevestigd met krachtig cellotape. We kunnen op deze stoep niet anders verwachten. Het wijsje hangt op schofthoogte. Zo hoog lijkt het opspattende water ook te komen, getuige enige schimmel aan de onderkant van het plastic.

2009-01-31T20:45:00.005+01:00

Het zijn mooie wijsjes. Vlakverdeling, lettertype, duidelijkheid van de boodschap: we kunnen ons zulke fijne altijd wensen.

Toch jammer dat de glazen deur waarop het bovenste wijsje is gehangen niet even vrij gemaakt was van de restanten van een vorige mededeling. De hoekjes en plakband zijn nog zichtbaar. Maar de toon van dit wijsje, op de rechterdeur na het tochtportaal van de monumentale kerk, is vriendelijk. Afdoende moest het zijn, heeft de opsteller vast gedacht. Maar nee, hoor, schijt, mooi dat die deuren nog steeds open bleven staan. Dus een tweede ertegenaan, voor de linkerdeur, op nog geen 60 centimeter afstand. Wel met s.v.p., maar zonder bedankt.

-------

2009-01-31T20:36:00.003+01:00

Wat is er mis met een nee-nee sticker? Dat je dan namelijk nog wel gewone, geadresseerde, post krijgt. En dat willen ze hier ook niet.

't Zou geen wijsje om te fotograferen geweest zijn, als niet dat koddige reclamedrukwerkje naar binnen tracht te glippen. Niet alles laat zich commanderen.

-------

2009-01-31T20:32:00.002+01:00

Een combi-wijsje. Voor geschreven en getypte letters. Een keurig berichtje. Met verwijzing naar website en een nulzesnummer. Maar waar ook alweer? O jee, vergeten.

Alsof het tienjarige zoontje dat met pappa op zaterdag even naar kantoor mocht, het opviel. En hij daarom een verduidelijking mocht schrijven. Met een 'o, ook dat nog' A'dam oost om het - lelijk - af te maken. Nee, we denken niet dat het een kind was. De onderstreping met de twee verticale korte streepjes verraden een stylist. Die z'n dag niet had.

-------

2009-01-08T09:49:00.002+01:00

Lastig, zo'n foto van een mobieltje. Maar daarom niet minder grappig.

Gelukkige

Deursluit

Dank!

Een donkere dag tussen Kerst en Oud in Gent. Heeft er iemand te diep in het glaasje gekeken? Is de schrijver dezes geïnspireerd geraakt door de vele nieuwjaarswensen?

Wij hopen dat er snel een Vlaming (m/v) hier langskomt om ons wijzer te maken. En dat is geen grapje!

------

2008-12-21T08:37:00.002+01:00

In Deventer mag de goedheiligman pas landen op 5 december. Alle eerdere (hulp)troepen worden subiet in de boeien geslagen. Maar wie zoet is krijgt lekkers en dus loopt de ganse burgerij uit op de dag zelf om met een vol verwachting kloppend hart aan de IJssel te gaan staan. Liever geen obstakels daarbij in de drukste winkelstraat. Bovendien, stel dát er iemand komt om dameskleding te kopen, dan moet de etalage toch zichtbaar zijn?

----------------

2008-12-21T08:34:00.002+01:00

Ze willen geen ongeadresseerd reklamedrukwerk, geen Huis aan Huis bladen en ook geen post van nummer 24. 't Zal toch nog wel eens gebeuren. Nummer 24 is in de nabijheid niet te ontdekken. Het uitroepteken ontbreekt nog net, maar we vinden het toch geen vriendelijk briefje.

Zelf nooit postbode geweest, denken we.

---------------

2008-12-21T08:30:00.002+01:00

HoeweL ze dikwijLs lachwekkend zijn, zijn wij niet doL op overbodige briefjes. ZoaLs hier: aLs de toko gesLoten is, waarom dan nog meLden dat de deur kLemt? Wij zijn niet van Lotje. En waren we dat weL, dan loopt schrijver het risico dat we de deur inbeuken. Even de schouders er tegenaan, mensen, de deur kLemt.

--------------

2008-12-21T08:26:00.002+01:00

We lopen tegen een dichte glazen pui, op zoek naar verboden vrucht. Eigenlijk moeten we thuis een mager soepje eten in de strijd tegen de kilo's, maar het is al zeven uur in de avond, de maag knort en de sandwich lokt. Omlopen dan maar. En terwijl we staan te betalen zien we naast ons waarom de deur dicht was gebleven voor ons. Tip: plak ook een briefje aan de andere kant van de deur.

-----

2008-11-23T10:56:00.002+01:00

We parkeren onze auto in de stad waar we zo vaak gelukkig waren. Waar verboden en zoete vruchten werden geplukt, de lange liefde werd gevonden, de kinderen gebaard. Toen we vertrokken waren we al student-af. We hebben een o-ja-beleving. Hoe ergerlijk als niet-huisgenoten hun fietsen voor jouw deur hadden vastgeklonken.

Of zou hier bedoeld worden dat je van de fietsen af moet blijven die aan dit hek gesleuteld zijn? Een soort anti-diefstalverzoek via een U-bocht? We vinden de toon in ieder geval niet gezellig. Student of niet, wij denken toch "Dat maken wij zelf wel uit!"

----

2008-11-14T12:18:00.001+01:00

2008-11-14T12:15:00.003+01:00

De antiekwinkel ligt beneden maaiveld. Een paar eeuwen geleden nog niet, maar de straat is in de loop der tijd vaker bestraat en opgehoogd dan handig is. Bukkend moeten een paar treden worden genomen. Pas op je hoofd.

2008-11-14T12:12:00.001+01:00

We denken dat er een alarm afgaat als we onze fiets tegen deze behekte etalage kletteren. Altijd komisch om dan een fiets weerspiegeld te zien in dezelfde winkelruit.

----

2008-11-14T12:09:00.002+01:00

Het industrieel museum in de Deense hoofdstad is een bezoekje waard. Op dat ene kluisje na, dat niet werkt. Ikke is niet, kennis in bezit van een ieder die één woord Deens spreekt. Het uitroepteken is fors. Zijn we ons geld kwijt als we het toch proberen?

-----

2008-11-14T09:08:00.002+01:00

In Kopenhagen zijn ook winkels die tijdelijk dicht zijn, en dan de brievenbus ook gelijk maar even. Deens is een verradelijk makkelijk taal. De postbode moet ook het gasstel en de koedoe's bij de buren bezorgen. Beleefd zijn ze hier, net als in Engeland. Please klinkt hier als venligst.

----

2008-11-07T13:43:00.002+01:00

1x pakketje
voor u
kijk onder de steen
bij de voordeur
Mvg DpD chauffeur

Te mooi om waar te zijn. Bij toeval rapen we het snippertje papier op dat in de buurt van de bergen schoenen achter de voordeur ligt. Verloren we niet een uur geleden ons boodschappenlijstje op de markt, en lag het nu hier? Dat kan toch niet waar zijn? Het is een ander vierkant briefje, te onzer huize bezorgd terwijl we groenten kochten en de koriander vergaten. Onder de laurier ligt het pakje voor de heer.

------

2008-11-07T12:50:00.001+01:00

Nederland leest. Een boek voor ons allemaal waar we dan over gaan praten. Hoopt de stichting. De bibliotheek verstrekt een gratis exemplaar van het boek van dit jaar, Twee vrouwen van Harry Mulish. Dat loopt blijkbaar storm. De dame die zwijgend niets zit te doen achter een informatiebalie (in een bibliotheek! - goed dat ze zwijgt, maar pak een boek!!), was het blijkbaar zat om alle vragen naar het lelijk uitgegeven werkje te beantwoorden. Zonder veel na te denken kladde ze de titel op een flipover. De pijl is met krulletjes ingekleurd, da's dan weer leuk.

---------------------

2008-11-07T12:45:00.004+01:00

Even verderop in dezelfde straat mag je ook al geen rijwielen plaatsen. Weer zo'n ruit die beschermd moet worden. Zitten in de brede vensterbank mag ook niet. Maar hoe de medemens op te voeden? Mogen we dan jokken? De schrijver van dit wijsje deed het. Niks nat.

----------------

2008-11-07T12:40:00.002+01:00

Het keurig gedrukte kaartje werkte niet voldoende. Geen fietsen staan niet alleen leuk voor de klanten, het spaart ook je ruiten. En die gaan ook kapot na sluitingstijd van zo'n venijnig stuur. De dame op leeftijd spaarde taal nog hoofdletter aan een nadere uitleg. We vinden het jammer dat het geschreven wijsje net iets breder is dan dat eronder.

----------------

2008-10-19T08:13:00.001+02:00

Hier mag je niet teken of schrijven!

LOL

Nadat we onze foto namen zagen we het hyperactieve jongetje vegen, en krassen met een te scherp krijtje. Was het zijn humor geweest, eerder op de morgen? Het LOL lijkt een commentaar op het eerder getekende wijsje. Wij moeten er om lachen.

----

2008-10-19T08:09:00.002+02:00

De kunstige hoofdletters mooi geplaatst op het papier. Een originele twist in de standaard boodschap. Geen fiets te plaatsen. Niet het fraaiste Nederlands, maar helder in z'n soort.
Het S.V.P. doet afbreuk. Dommage.

----

2008-10-19T08:06:00.002+02:00

Post en pakketjes afgeven op nr 307. Thanks.

Wij betrappen ons er onzelf ook steeds meer op. Thanks roepen in Nederland. Op een briefje was het nog nieuw.

We blijven lachen om pakketjes die geen post zijn. En we vragen ons af: staat er een auto voor de deur met een raam op een kiertje?

----

2008-10-15T22:22:00.001+02:00

Alleen een hek is niet voldoende, het glas kan nog steeds gebroken worden door een fietsstuur. Of de klant verjaagd omdat de etalage niet zichtbaar is. Bij elk raam hangt een briefje. Op zoek naar het juiste licht kozen we het verkeerde briefje. Etalalage was leuker, bij de buurman.

----

2008-10-15T22:18:00.002+02:00

Wij denken dat er in het huis van dit raam waarachter dit wijsje wordt gezongen zéker 15 mensen wonen. Of elke van de vijf bewoners heeft drie fietsen. Of het is niet slim om drie fietsenrekken voor de deur te plaatsen zo dichtbij twee terrassen. We hadden ook niet raar opgekeken als er geen fietsen, maar bewoners waren geplaatst.

----

2008-09-28T15:57:00.002+02:00

Weer dat intrigerende s.v.p. Wie spreekt het ooit uit? Het behoort tot het eigene van het geschrevene. Net als het archaïsche 'plaatsen'. Wij plaatsen onze fiets niet, we zetten/leggen/pleuren 'm ergens (neer). Deze voorname gevel van een kunstenares - let op het fraaie lettertype! - vraagt om plaatsen. Om niet plaatsen, dus.

2008-09-28T15:55:00.002+02:00

Langs deze ongebruikelijke weg:

Beste mensen,

wegens is een germanisme. In het nederlands zeggen we dan vanwege of als gevolg van. Kies iets, maar niet wegens. Falsch!

----

2008-09-18T11:31:00.002+02:00

De onderste medeling is voor de onbevoegden. De bovensten zal voor de bevoegden zijn die wel naar binnen gaan. Naar binnen moeten, want dit is de deur van de schaftkeet voor de buschauffeurs. Het plein is opnieuw ingericht. Een gelikt informatiesysteem vertelt de reiziger welke bus waar en hoe laat vertrekt. De bussen zien er fris en modern uit. Nu de rustplaats voor de werknemers nog. Niet alleen is het een triest ogende barak, er komt blijkbaar ook nog ongewenst gespuis binnen. Wat zoeken ze? Bundeltjes strippenkaarten? Boterhammen met speculaas? Misschien heeft de mijnheer die we even verderop op een ultramodern vormgegeven bankje zien liggen wel snode plannen.
Het kan natuurlijk ook zijn dat het met open deur gewoon wat tocht.

-----

2008-09-14T10:39:00.002+02:00

Het wijsje was nergens voor nodig, want het schuifhek was kapot. Na inworp plegen twee hardplastieken schijven ons de doorgang mogelijk te maken, maar ze hadden geweigerd weer dicht te gaan. Dit betekende niet dat we gratis konden plassen. Een jongeman had zich opgesteld met uitgestoken hand. Gelieve hier te betalen. Dat deden we. Dank u.

Op de linkerzuil van dezelfde ingang was ook een papiertje bijgeplakt: Per persoon! Ditzelfde lazen we dezelfde week nog in Utrecht. Blijkbaar is zorgen dat de deuren opengaan de reden voor mensen om te betalen; vijftig cent voor een schone wc is blijkbaar teveel gevraagd en men propt zich er met twee of drie doorheen.
Met zo'n levende jongeman als portier heb je daar in ieder geval geen wijsje voor nodig.

---

2008-09-11T22:09:00.002+02:00

Als we lijden aan ziekten, constante pijn, depressie, angsten, liefdesproblemen, financiële problemen, kwelling etc., dan kunnen we komen bidden. We citeren nog even verder uit de folder: Leer hoe u het geloof dat uw problemen kan oplossen kunt gebruiken.

Tegen de etalageruit van de firma Genezing & Bevrijding zit een stapeltje foldertjes geplakt. Wanneer we naar binnen willen moeten we bellen. Het dubbele uitroepteken doet het ergste vermoeden. Doet Zijn bel het niet altijd?

----

2008-09-10T18:55:00.002+02:00

Maartje was dit weekend de keetmeesteres. We hadden haar al lastig gevallen met een zoekgeraakte bril en een wespensteek. En we hadden onze betaling verricht. Wij zijn braaf. Maar niet braaf genoeg. Als betalingsbewijs kregen we een label dat zichtbaar aan de tent gehangen moet worden. Dat vergaten we elke keer. Op zaterdagmiddag deed Maartje de ronde. We troffen een A4tje aan de tentdeur, kunstig vastgemaakt met een tentlusje.
De boodschap is indirect. Er hangt nog geen labeltje, dus kom even langs bij de admi. 't Klinkt vriendelijker dan 'hé! je hebt nog niet betaald!'

----

2008-09-07T17:21:00.002+02:00

Twee dagen later was de tekst - op schouderhoogte op de ene helft van een dubbele deur aangebracht - bijna niet meer leesbaar. Dit kan niet anders betekenen dan dat het verbod met voeten (schouders) werd getreden. 't Zal een aanwijzing zijn zoals we ze in meer restaurants aantreffen. Om te voorkomen dat de ober met de lege, en die met de volle, elkaar treffen in de deuropening is er een voorrangsregeling afgesproken. Of een vaste heen- en een vaste terugweg.

Extra punten voor de goede verdeling van de woorden over het papier en de lekkere letters.

----

2008-09-07T17:20:00.001+02:00

2008-09-07T11:05:00.002+02:00

Het was even geduld hebben. Op het werk werkt weinig feilloos, maar daar werd geen wijsje aan gewaagd. Een opgeknapt gebouw, waar we in trokken voordat de buitenruimte, het restaurant, de liften, het meubilair e.d. op orde waren, daar hadden we toch eerder wat briefjes verwacht. Gestaag werkte men door aan vervolmaking. Niet zonder succes overigens. We werken er prettig.
Voor gasten is het wat minder. Het duurt even voordat de antiterrorismebezoekerspas is verkregen en onbegrijpelijk is het dat de zuil met een opening zo groot als dezelfde pas, die men passeert bij de draaideur naar de centrale hal níet gebruikt moet worden om die pas in te deponeren. Hoewel dat in veel andere soortgelijke gebouwen, ook die van dezelfde firma, wel zo is.
Iemand was de opstopping van de zuil zat. En de roepende mensen. Want hoe kom je zonder pasje nog door de draaideur? Die iemand greep het dichtsbijzijnde papiertje, een briefkaart van een project waarvan de startnota vlakbij ter inzage liggen. 't Is geen veelschrijver, vermoeden we. De ondertekening mocht niet, klopte niet of was onleesbaar. Doorgekrast dan maar. Onleesbaar, toen, in ieder geval.

---

2008-09-07T10:58:00.002+02:00

De winkel met oosterse kunst is aan een verfje toe. De etalage is somber en de deur zit vaak dicht. We hebben nog nimmer enige uitnodiging gevoeld het pand te betreden. Het rek voor de winkelruit is ook kunstzinnig. Goudkleurig. We worden gewaarschuwd dat het nat is. Met hoofdletters en een uitroepteken.
Het rek, zo noemen zij het ook gewoon. We hadden iets sjiekers verwacht als voorzetraam. Maar nee, gewoon rek. En dan, het zou verboden moeten worden. In plaats van het simpele woordje is, wordt = gebruikt. Aargh!

---

2008-09-05T17:33:00.001+02:00

Wat moet je als winkelier met zo'n kartonnen bord als je de CD's nog niet binnen hebt? Een staaltje gebiedende creativiteit zien we hier. Het elders ook zo populaire dubbelgevouwen A4tje uit de kast gehaald. (Wat is er mis met de schaar of - ook nog beter dan vouwen - het netjes door midden scheuren??)

Het handschrift lijkt dat van een vrouw. Zij begon ruim, om er bij de tweede r achter te komen dat de ruimte iets te ruim was ingeschat. Het veer moet dan ook wat gepropt worden.

Het nu! laat niets aan duidelijkheid te wensen over. Wring je langs de pop, meld je bij de balie en reserveer ... ja, wat eigenlijk? Die pop? De man in levende lijve? Toevallig hadden we al gehoord dat hij die ooit als Jantje door het leven ging een nieuwe plaat uit heeft. Nou ja, bijna dan.

----

2008-09-05T08:42:00.003+02:00

England's imperatives (19)

Please Note:,
All Sunday Rentals
Must Be Returned
On Monday
If closed please
Post.
Thank-you :)

Taaltechnisch kunnen we hier een boel over kwijt: veel, teveel hoofdletters, een misplaatste komma, een verdwaald streepje tussen thank en you. Toch loopt de zin wel en begrijpen we wat er bedoeld wordt: als je op zondag iets huurt, dan moet je het terugbrengen op maandag. En als de zaak dicht is, dan in de bus laten glijden. Of: achter stallen? Dubbelvouwen en onder de deur doorschuiven?

We zijn er niet achtergekomen wat hier verhuurd werd. Video's? Fietsen? Slijptollen?
De overige raampjes van de deur waren geblindeerd, en ook de grote etalageramen boden geen doorkijk. Maar toch bedankt. Het is een waardige afsluiting van 12 dagen Engeland, dit 19de wijsje.

Thank you.

---

2008-09-05T08:32:00.002+02:00

England's imperatives (18)

No public access
Under construction for display
(en daartussenin een aanwijzing welke simulator hier gemaakt wordt)

Ten onrechte hadden we vermoed dat op een vliegbasis talloze gebiedende wijsjes te vinden zouden zijn. Dat wil zeggen, ze waren er wel. In overvloed mogen we wel zeggen. Maar alle geprint, gezet, gebeiteld. Het oorlogsmuseum (wat het niet was, het was een oude vliegtuigenmuseum op een basis die in de oorlog had dienst gedaan, maar o o o wat ademde het toch de sfeer van de heroiek en eerlijk is eerlijk ook de tragedie van WOII) stond niet toe dat we:
aan de vliegtuigen zaten
op het gras liepen
zonder ouder een simulator beklommen
tegen het onbeveiligde glas leunden
de deur open lieten staan
Enzovoort.

Maar dan, eindelijk, in de werkplaats stuiten we op de Victor. Net ervoor hadden kinderen in een vliegtuig mogen klauteren (slechts onder toezicht!), dus een aanwijzing was hier nodig. Een bordje is vast nog in de maak, de stift afwasbaar.

----

2008-09-04T17:06:00.002+02:00

England's imperatives (17)

Een rotonde linksom. Een kraan rechtsom. We hebben er altijd ruzie mee. Linksom gezien vanaf het begin van de beweging? Dan gaan we dus eerst naar rechts? Heet dat dan niet rechtsom?
Deze deurknop zou zonder nadenken gewoon open gedraaid worden. Van de dichtsbijzijnde post af. Rechtsom, zo u wilt.
Klemt de deur? Nee, binnen no time staan we binnen. Een schattig boekhandeltje. We begrijpen het nut van het wijsje niet.
Maar een mooi wijsje is het. Ook deze is voorbereid met lineaal en potlood. Er zijn kaligrafische letters gebruikt. Een uitbundig maar niet onpassend/onpasselijk gebruik van kapitalen.
Twee uitroeptekens, een please en een pijltje: wie wil hier nu niet naar binnen.

---

2008-09-04T13:43:00.002+02:00

England's imperatives (16)

En alweer please. We beginnen er een beetje moe van te worden. Het waait niet hard genoeg om niks aan een paraplu te hebben. Altijd lastig bij het winkelen. Daar zijn die standaards voor. Waar je zo'n ding dan prompt laat staan als het droog is op het moment dat je de zaak weer verlaat. Toch is het niet de bedoeling dat je een paraplu naar keuze oppikt bij onverwachte regen. Enfin, voor deze kledingwinkel was het niet genoeg. De druppels over de planken vloer en de op kleine tafels opgevouwen shirts en truien: basta!
Het tekeningetje is leuk, de hoofdletter U in combinatie met de kleine t van thanks raadselachtig.
En blijkbaar heeft de klant geen aansporig nodig de umbrella wel eerst in te klappen voor we het geval in de deuropening zetten.

---

2008-09-04T08:39:00.004+02:00

England's imperatives (15)

Hier zijn we trots op. Ons mooiste gebiedende wijsje van overzee. We kwamen in de lijstenmakerij annex kunstgallerie annex kaartenwinkel om wat afbeeldingen van lezende vrouwen te scoren. Dat lukte ook. Het publiek in de zaak op deze regenachtige middag was divers. Een keurige oudere man met zijn neus en dunne bril dicht bij een pentekening. Een jonge vader met kind en lege buggy, kennelijk op zoek naar een lijstje voor iets dat hij niet bij zich had. We stonden met onze twee briefkaarten wat verloren tussen de tientallen lege lijsten. De grote werkplaats achter de brede toonbank leek leeg.
Juist toen ons oog op het hotelbelletje viel en we in een reflex naar het fototoestel grepen dook de vriendelijke eigenaresse op.
We kieken normaal ongezien, een tikje stiekem. Moesten we deze dan laten schieten? De spijt welde nu al op. We gooiden het over een nieuwe boeg. Of ze bezwaar hadden als we een foto maakten? We koesteren namelijk het schrift in de strijd tegen de mechanische vermeende vooruitgang. We vonden ons eigen engels heel mooi.
De vriendelijke dame schoof onmiddellijk een pen en een stuk kassa uit zicht en stofte zelfs de houten plank onder het ronde karton nog even af. We konden onze gang gaan.

---

2008-09-04T08:17:00.002+02:00

England's imperative's (14)

Vensterbanken, die hebben ze in Engeland ook. Zeker in één van York's pitoreske straatjes stikt het er van. Diepe, brede banken op konthoogte. Ideaal om even op neer te strijken terwijl de slenterpartner één van de winkeltjes bezoekt. Dat hebben de winkeliers dus liever niet.

Window-sill, het kan naar keuze met of zónder streepje worden geschreven. Maar niet los. De engelse ziekte (winkel centrum, bus transport, energie label) slaat hier ook al toe.

De gekozen kleur stift is onbedoeld fraai. We denken onbedoeld, omdat overigens het wijsje teveel nonchalance bevat: afgescheurd velletje met lijntjes die niet gebruikt zijn, achteloos met plakband bevestigd, onlogische verdeling van de zin over het papier. Maar geschreven in hetzelfde diepe oranjebruin van de vensterbank waarop het wijsje geplakt is.

---

2008-09-04T07:24:00.002+02:00

England's imperatives (13)

De voorbereiding op dit wijsje is grondig geweest. Duidelijk niet geboren uit een opwelling van frustratie of na de zoveelste die opeens in het magazijn opdook. Nee, dit wijsje zou bijna een officieel plakkaat kunnen zijn. Met potlood zijn de boven- én de onderlijnen van de letters getrokken. Alle letters E zijn gelijk, alle A's. En over het niet te missen pijltje is ook nagedacht. Gewoon even de hoek om mensen. Please.

---

2008-08-23T09:57:00.006+02:00

England's imperatives (12)

Dear customers,
We do not accept any
card payment. Cash only.
Thanks!
King's castle.

Een pubmaal in dit etablissement moet dus cash worden afgerekend. Geen probleem voor het passerende vakantiegezin. En mogen we eten in de pool- annex tv-kamer? Dat mag. En zo jagen we niet alleen wat gele en rode ballen in de sockets, we zien ook eindelijk iets van de Olympische Spelen.

Het schlemielige papier waarop de boodschap is geschreven verdoezelt de leesbaarheid. En daarmee is de lol van analyse ook verdwenen. Maar dat wij alle vier een biljartwedstrijd kunnen spelen zonder het laken te scheuren wilden we toch niet onvermeld laten.

----

2008-08-22T08:31:00.005+02:00

England's imperatives (11)

We vinden niet dat je toegang moet hoeven betalen om een kerk binnen te gaan. Maar we doen het toch, want als je in York bent wil je de kathedraal zien. De toiletten zijn dan wel weer gratis. Een beetje achteraf, in een zijbeuk, kruipdoor sluipdoor. Op de terugweg zijn we inderdaad even de weg kwijt. De grote buitendeur openen, we zouden er zonder het wijsje toch al niet opgekomen zijn.

Het geschreven woord exit roept natuurlijk vragen op. Was het verkeerd gespeld? Onleesbaar? Niet duidelijk genoeg? Dat laatste. Er stond namelijk entry. Nu zouden we kunnen redeneren dat als iets geen uitgang is, het voor ons, staand vóór de deur, ook geen ingang is. Waarschijnlijker is dat er nog ergens een bordje over was van één van de buitendeuren die bedoeld zijn voor leveranciers of het personeel. Met een papiertje, stift en plakband hier weer functioneel gemaakt. Lovely.

----

2008-08-22T08:23:00.002+02:00

England's imperatives (10)

Dit wijsje scoort punten: gekleurd papier, bijna onzichtbaar bevestigd, heldere boodschap, creatieve layout. Beetje groot misschien, en dat de boodschap bedoeld is voor in de winkel lijkt ons zonder in store ook wel duidelijk. Intrigerende punten achter Food. Drink. en INSTORE. Dat laatste woord ook nog als één woord geschreven. Zo zie je maar, we vinden altijd wat.

2008-08-22T08:07:00.004+02:00

England's imperatives (9)

We lezen altijd al alles wat te lezen is. Nu we gebiedende wijsjes sparen, speuren we nog vanzelfsprekender naar de letters. Onderweg stoppen we om uitgebreid te lunchen. De avondmaal bij de tent zal een karige zijn, dat weten we in dit afgelegen gebied nu al. Fourageren daarom, hier in dit veelbelovend uitziende etablissement.

We spotten een briefje op een deur achter het terras. Het terras is krap bemeten, met veel tafeltjes en stoeltjes en uitgestorven. Dat laatste is niet vreemd, want het regent al de hele dag. We wurmen ons tussen de tafeltjes door, passeren kratten drank een manshoge gasfles, en komen voor een deur te staan. De vier punaises zijn alle van verschillend van kleur. Dat kan bijna geen toeval zijn. Een speelse geest is hier aan het prikken geweest.

Consequent gebruik van hoofdletters, een hulpvaardig pijltje naar de bedoelde deur en een subtiele onderstreping van één van de woorden. Waarom het hier hangt is een raadsel (wie komt bij deze deur??), maar 't is een lieffie.

----

2008-08-17T18:36:00.002+02:00

England's imperatives (8)

In hetzelfde illusiemuseum als het demoknopje van hieronder, vonden we dit wijsje. Om hartelijk om te lachen. Men verkoopt hier nogal wat pennen. Die wil je toch even uitproberen, nietwaar? Zo fatsoenlijk zijn de Engelsen dus niet altijd, want ze schrijven gewoon op het hout. Waarschijnlijk ook een kwestie van 'als er één schaap over de dam is...'.

En dus moet er verboden worden. Do not write on the shelves. Hé! Voor het eerst een Engels wijsje zonder please. Verder gewoon cynisch. Want het pengebrobeer gaat gewoon door. Maar nu op de sticker van het wijsje, dat gelukkig in het rood is geschreven.

-----

2008-08-17T11:39:00.002+02:00

England's imperatives (7)

In Keswick (spreek uit: Kezzick) is een museum(pje) vol optische illusies. Goed voor een aangenaam uurtje. De shop is ook intrigerend. Gelukkig mogen we overal aankomen. We proberen (tevergeefs) ingewikkelde puzzels, schieten een nepvlieg tot moes en drukken op alle knopjes. Deze ster krijgen we niet aan de praat. Velen voor ons blijkbaar wel. En dan blijft de ster eindeloos ... uh... van kleur verschieten? ... schijnbaar groter groeien? We zullen het nooit weten.
Weer dat please. Heerlijk. En het familiaire Thanks in plaats van Thank you. We horen in winkels en pubs hier vooral Ta! dus dan is Thanks nog lang.
't Is niet alleen een gebiedend wijsje, dit. Door het woord Demo weten we dat we er aan mogen zitten. En da's een uitnodiging die we zelden afslaan.

---

2008-08-16T17:23:00.004+02:00

England's imperatives (6)

Heeft één van u zijn handen wel eens met toiletpapier afgedroogd? Ook als er een blower (zo noemen wij die dingen in Nederland) aanwezig was? Wij vinden persoonlijk hand dryers - hoort daar een hoge komma tussen? - ondingen. Ze maken klef en warm. In het geval van het ontbreken van handdoeken wapperen wij de druppels van de vingers en gebruiken wij de spijkerbroekachterste. Niks mis mee.

In Richmond is de uitbater van het lunchcafé bezorgd dat we met toiletpapier onze handen drogen. Vooral als we het papier daarna in het toilet werpen, vermoeden we. Dat veroorzaakt maar verstoppingen van het soort dat ook van toiletten zelf ongewenst is. Maar is dat een hygiënische reden? Is het schoner om de dryer te gebruiken? Dat haalt ons de koekkoek.

----

2008-08-16T14:42:00.002+02:00

England's imperatives (5)

Hier worden we stil van. Bijna alles klopt. De wijsjes zijn leesbaar. Duidelijk is voor wie ze bedoeld zijn. De woorden zijn netjes over het papier verdeeld. Geen woord wordt onnodig groter, of tegen de rand gepropt. Geen overbodige onderlijningen. Een enkele, functionele please.

We hebben natuurlijk wel iets te zeuren. Die kauwgomplakkertjes! Daar was toch wel iets anders op te verzinnen geweest?

----

2008-08-16T14:29:00.003+02:00

England's imperatives (4)

In dit dorp hebben ze er meer last van, kleverige klanten. Dus ook hier, in de etalage, bevestigd met de klassieker de buddy (wie kent 'm nog?) een kartonnen wijsje. De opsteller kan tekenen. We herkennen het softijsje, het waterijsje en een blikje. Het softijsje heeft zo'n heerlijk chocoladestaaf ... mmm ... maar daarover niet hier.

Geen wijsje zonder please in Engeland. Ook hier geen misverstand. DO NOT in dikke stiftletters. Maar wel bedankt. En dan met de rode pen nog een keer het please onderstrepen en de zwarte letters omcirkelen. Wacht, er is nog wat ruimte! Een waarschuwing dan nog maar toevoegen, voor de snodaards met de suikerresten aan de tengels. The devil makes work for sticky fingers! We begrijpen het eigenlijk niet helemaal, maar we lachen wel.

----

2008-08-16T14:09:00.002+02:00

England's imperatives (3)

Etcetera wordt in het Engels standaard gebruikt voor waar wij Nederlanders ook enzovoort voor hebben. Het zal dus wel vaak afgekort worden. Toch verschreef de opsteller zich. e.c.t. stond er wellicht eerder. We leerden dat enzovoort of etcetera alleen gebruikt mag worden als je nog minstens drie voorbeelden kan verzinnen. Dat kunnen we hier ook wel: candy floss, sticky toffee pudding, peaches.
Verder zit alles in dit wijsje wat het een mooi wijsje maakt:

Onderstrepingen. Alsof we ons zouden vergissen dat deze winkel juist wel graag kleverigheden binnen wil zien komen.
De hoofdletters aan het begin van de regel. We zouden nog jaloers worden op de Duitsers met hun behoofdletterde zelfstandige naamwoorden.
De vergankelijkheid van papier. Misschien niet kleverig, maar wel vochtig is deze toko. En dat doet papier krullen.
De schrijffout. Do-not. Thank-you.
De toevoeging achteraf. Hier nog eerst fout ook. e.t.c.

----

2008-08-16T13:38:00.002+02:00

England's imperatives (2)

Even verderop, op de boulevard. Engeland mag eeuwig geprezen om de openbare toiletten. Deze kosten - het is een uitzondering - geld, £ 0.40 maar liefst. Maar daar kregen we dan ook twee mens personeel voor, gezeten achter een heus glazen schuifraam. We verdeelden ons over de ladies en de gents. We verkneukelen we ons over de minstens tien vazen met nepbloemen en er nep uitziende anjers. We kunnen kiezen uit drie frisse spuitbusgeuren en evenveel soorten zeep.

De deur naar de uitgang is opgesierd met een kartonnetje, zorgvuldig met plakband rondom aan het gewapend glas bevestigd. Blijkbaar leiden de vazen op de kleedjes af, of verdwijnen eigendommen achter de kleurrijke kitsch. Eenmaal de deur uit komen we niet zo makkelijk meer terug. De glazen barrière moet opnieuw genomen.

"Excuse me, I've left my purse in there..."

Dat was men zat. Dus nog even een reminder aan de laatste deur gehangen. Don't forget your bags, purses!! Ai, die komma had een & of een and moeten zijn. Wat nu te doen? Ze kozen voor humor. Zo kennen we hen, de Engelsen! De puntjes verdwijnen onder het +je.

----

2008-08-16T13:25:00.005+02:00

England's imperatives (1)

We hadden ons zeer veel voorgesteld van Engeland. Het land van de vele regels en de misschien niet zo'n bloeiende economie: dat zou toch goed moeten zijn voor talloze gebiedende wijsjes op papier? We werden niet teleurgesteld. We scoorden een dagelijkse portie.

Het eerste wijsje werd gezongen in Filey, een kustplaatsje met aandoenlijke vergane glorie. Het plaatselijk Indiaas restaurant heeft ook een afhaalbalie. Staat de rij soms tot buiten en wil men de klandiezie op tijd bedienen? Of is dit de service die geboden wordt als de tent dicht is, zoals toen wij er voorbij stiefelden? We konden ons niet bedwingen en tilden het luikje omhoog. Er zat een menu in. Precies één. Maar dat hadden we ook al kunnen lezen.

----

2008-08-16T13:05:00.004+02:00

De geïnteresseerde lezer - en het zijn er steeds meer, leuk! en dank voor elke reactie - ziet de fotograaf dwars door het wijsje heen schijnen.

Het wijsje hangt bij een kledingzaak. Pen en papier hadden we niet in de zak, dus achtergrondbijzonderheden zijn niet te melden. Heet de zaak Chasin? Het zou zo maar kunnen.

Dit wijsje is een goed voorbeeld van 'laten we het maar vriendelijk vragen dan doen ze het misschien'. Twee lachebekjes maar liefst en een groot uitgevallen A.U.B.

De drie puntjes zijn intrigerend. Geen Rijwielen Plaatsen ... want anders??

En weer die idiote hoofdletters bij woorden midden in de zin. Waarom toch?

Het gebruik van het woord Rijwielen is archaïsch. We glimlachen met de smileys mee.

----

2008-08-02T08:33:00.002+02:00

Eén enkele komma, verder ontbreken de leestekens. En we zien geen enkele hoofdletter. Dat valt als eerste op in dit wijsje.
't Is een helder bericht. De bezorger begrijpt eruit dat zhij eerst moet bellen, want misschien zijn we wel gewoon thuis. En dan is bezorging elders niet nodig. De verbeterde 6 in het huisnummer 16 is curieus. Meende de schrijver eventjes dat het pak beter niet op dit nummer terecht moet komen? Bestudering van het handschrift (en kenner van de opsteller, we geven het toe) brengt ons tot een andere conclusie. De schrjver is linkshandig, zo verraadt de overhelling naar achteren. En dan is niet altijd zichtbaar wat net geschreven is. Bovendien, wat schrijft men nu nog, zo heden ten computerdage?
Wij lezen afwazig en sup, in plaats van afwezig en s.v.p., maar vermoedelijk wordt de boodschap wel begrepen.
Het papier is met weinig zorg gekozen. Duidelijk een velletje van een stapeltje kladpapier uit vroeger tijden. Uiterst functioneel, dat wel. Van de voorbedrukte lijntjes wordt geen gebruik gemaakt om de boodschap recht op papier te plaatsen. Zonder dat is het ook best gelukt. De bevestiging juist boven de voordeurbel is praktisch, maar daardoor niet fraai.
Toen de postbode geweest was, hebben we het blaadje dan ook maar snel weer weggehaald.

___

2008-07-29T17:23:00.003+02:00

De mooiste dichtregels ooit lazen wij in Hard Gras, het voetbaltijdschrift.

Op de wedstrijddag

wordt Heras hekwerk hemelpoort

Ook in Apeldoorn staan we bij een Heras hek. Een stuk triplex is met vier stevige zwarte sluitstrips eraan bevestigd. De maker is zorgvuldig te werk gegaan. De gaten voor de strips zijn geboord, en om de tekst goed op het bord te krijgen zijn zes hulplijntjes getrokken. Zoals we leerden schrijven: een lijn waaróp en een lijn waarónder de letter moet verschijnen.

Alleen

voor bouwplaats-

personeel

Het zou genoeg moeten zijn. Hulde, bloemen en een buiging voor het afbreekstreepje. Het zou de eerste Nederlander niet zijn die op zijn angelsaksisch de woorden ten onrechte uit elkaar trekt: winkel centrum, doods bericht, Heras hek.

Niet iedereen buiten de bouwwereld geeft een sluitende definitie van bouwplaatspersoneel, maar duidelijk genoeg is dat de passerende automobilist op zoek naar een plaatsje voor het blik, hier niets te zoeken heeft. Helaas, het was niet genoeg. En daarom erbovenop, erboven, nóg een wijsje:

Verboden te parkeren

Duidelijk genoeg. Als is het maar omdat het hek dicht zit.

+++

2008-07-27T06:57:00.002+02:00

We vinden ze nu al op 50 meter van ons huis. In het volgende blok woningen, is men de fietsdrager beu. Of men heeft een nieuwe aangeschaft. Of, zeker niet ondenkbaar, het huis moet wat leger omdat het te koop staat. Al wat langer te koop staat. Dat zou bewezen worden als na deze fietsdrager een volgend item wordt aangeboden. Wij zijn nog op zoek naar stevige snoeischaar.

Het wijsje is op stevig geel karton geschreven. Slim, zeer slim. De omgeving is groen, zeer groen, aan deze ecologische zone. Het bordje is van veraf zichtbaar.

Een uitroepteken midden! in de zin, 't is altijd wat lastig lezen.

Twaalf uur later is het nog niet meegenomen. Het papier hangt wat slap na zeker 20 mm regen in de afgelopen nacht. Maar het geel is nog altijd zeer goed zichtbaar.

+++

2008-07-26T22:24:00.003+02:00

Gelieve. Wat een heerlijk woord.

Het plakband is stevig, uitermate goed plakkend en lelijk, op de keurig gestucde wand. Om de hoek, aan de straatzijde naast de voordeur, 50 centimter van dit wijsje verwijderd, hangen stevige borden met hele lijsten do's and dont's. Die van de horeca, en ook nog die van horeca Deventer. Daar wordt met geen woord gerept over roken. Wel over het opvolgen van aanwijzingen van het personeel. We zullen maar aannemen dat dit wijsje gezongen wordt door de eigenaar van het etablissement. De afzender is weggevallen onder de onderste reep plaktape. Er resteert nog een spannende e, of iets dat daar op lijkt, in de uiterste rechteronderhoek van het papiertje.

En weer, het wordt eentonig, die hoofdletter, hier bij Roken, zodra op een nieuwe regel moet worden geschreven. Leren we dat ooit af?

De keuze tussen deuropening en hal is ook mooi. Zag de schrijver dat voor en geen plaats meer was?

Tot slot een grammaticale oprisping. Hoort na Gelieve niet altijd te in de zin te volgen. Gelieve niet roken, het klinkt toch wat kaal.

---

2008-07-26T22:20:00.002+02:00

Een nee-nee-sticker of nee-ja-sticker zou misstaan op deze fraaie postbus. Daarom is wellicht volstaan met de kort maar krachtige opdracht 'Geen reclame'. Op zich best een geluk voor de reclamebezorger. De gleuf is smal en verticaal, geen pretjes voor de aanbiedingspropper.
Jammer dat het plakband niet echt fraai toont. Hoe graag wij ook het geschrevene zien in de openbare ruimte, hier zouden wij een stijlvol bordje overwegen.

...